Uvođenje generativnih jezičnih modela poput ChatGPT-a u obrazovni sistem donosi brojne benefite, ali i značajne izazove koji mogu negativno uticati na kvalitet obrazovanja. Analiza relevantne naučne literature na primjeru korištenja vještačke inteligencije u obrazovanju pokazuje da prekomjerna upotreba može dovesti do pasivnog pristupa učenju, smanjenja motivacije za samostalno razmišljanje i razvoja kognitivnih sposobnosti, te povećanja rizika od akademskog nepoštenja. Poseban izazov predstavlja i uticaj na kompetencije pa se kod studenata bilježi površno razumijevanje programiranja i algoritamskog razmišljanja usled oslanjanja na gotova rješenja. Rad ističe potrebu za razvijanjem jasnih pedagoških i etičkih okvira koji bi usmjeravali odgovornu i kritičku upotrebu alata vještačke inteligencije u obrazovanju. U tom smislu, preporučuje se integracija AI pismenosti u kurikulume, redizajn evaluacija na višim nivoima Blumove taksonomije, te osnaživanje nastavnika za vođenje učenika kroz aktivne misaone procese. Balansiran i promišljen pristup može omogućiti optimalno korištenje prednosti ChatGPT-a, uz očuvanje kvaliteta i integriteta obrazovnog procesa, posebno u oblasti informacionih tehnologija.